د - تأكيد نمودن اين معنا « كه خداوند نزديك است » به انَّ كه دلالت بر تأكيد مىكند . ه - جمله اسميه فإنّى قريبٌ دلالت بر ثبوت و دوام نزديك بودن خداوند به بندگان دارد . و - به وسيله كلمه « اجيبُ » اين معنى كه اجابت نمودن دعاها توسط خداوند استمرار دارد و تجديد مىشود را بيان مىفرمايد . ز - آوردن و ذكر اذا دعانى پس از عبارت اجيب دعوة الدّاعِ صرفاً براى بيان اين نكته است كه دعاهاى دعا كندگان بىهيچ قيد و شرطى اجابت مىشوند ، و الّا اين معنا در عبارت دعوه الدّاعِ ذكر شده است . اين هفت نكته گوياى اين است كه خداوند تبارك و تعالى ، در امر اجابت دعا اهتمام ويژه و عنايت خاصى دارند ، با اين همه ، بايد توجه داشت كه اين آيه با اينكه كوتاه است ، ولى هفت مرتبه ضمير متكلم وحده ( ضميرى كه به خداوند بر مىگردد ) در آن ذكر گرديده كه در هيچ جاى قرآن تكرار نشده است . « 1 » امام سجاد عليه السّلام در صحيفه سجاديه خطاب به حضرت حق عرضه مىدارد : فسمَّيتَ دُعائك عبادهً و تركه استكباراً « 2 » پس تو نام دعايت را عبادت گذاردى و ترك آن را استكبار دانستى .

--> ( 1 ) . الميزان ، ج 2 ، ص 31 . ( 2 ) . بحار ، ج 3 ، ص 190 - صحيفه سجاديه ، ص 300 .